Interieur Architectuur

Roxane Vanhassel

Biobased

Hergebruik

Upcycling

Hoe gaan we om met tijd
Boek van Hart Davis, het verhaal van de tijd

Niets is neutraal — elk materiaal vertelt een verhaal.
Objecten, materialen en interieurs dragen allemaal een verhaal in zich: ze hebben een parcours afgelegd en onderweg van alles meegemaakt.

Hoe omgaan met monumenten, erfgoed,...?

Renoveren of verder laten evolueren — wat is de juiste keuze? Een renovatie kan een plek terugbrengen naar hoe ze ooit was, maar verandert tegelijk de verhalen die materialen met zich meedragen. Laten we de evolutie zijn eigen weg gaan, dan behouden we die gelaagdheid, maar verliezen we misschien vorm of functie.

Viollet-le-Duc zag restauratie als het vervolmaken van een gebouw, soms zelfs in een ideale vorm die het nooit echt had gehad, en stond open voor nieuwe materialen.

Ruskin vond dat restauratie vervalsing was: gebouwen moesten juist behouden worden in hun huidige, door tijd getekende staat.

Ambachtelijk

Dit ben ik

Interieurvormgeving aan Luca in Brussel

Ik hou van

Erasmus in Parijs

Bezigheden

Gelaagdheid

Research

Bachelerproef Interieur architectuur

H

E

R

G

E

B

R

U

I

K

Ambachtelijk werk is het resultaat van jarenlange ervaring, vakkennis en toewijding. Het draait om beheersing van technieken, aandacht voor detail en respect voor materiaal en traditie, een bewuste tegenhanger van massaproductie, waarin de hand van de maker zichtbaar en voelbaar blijft.

Popescu, M., Rippmann, M., Liew, A., Van Mele, T., Block, Ph. (2018). KnitCandela. Museo Universitario Arte Contemporaneo (MU AC) , Mexico City, Mexico.

Stages

Master Studio

(Un) Expected Monuments

Interesse opgewekt door het vak erfgoed van Wim Oers.
Mijn interesse starten vanuit de ideëen van Viollet-le-Duc en Ruskin

Welk monument kiezen?

Abbaye de Villers-la-Ville

Sint-Gorikshallen - Brussel

Beurs - Brussel

Église Saint Charles Borromée - Molenbeek

---->

Onderzoek

Onderzoek naar het verleden

Maquette, Opmetingen

Ik heb de Saint-Charles Borromée-kerk gekozen omdat ik er een sterke emotionele band mee heb. Als kind ging ik er vaak samen met mijn oma naartoe, zowel voor de misvieringen als voor allerlei evenementen die er plaatsvonden. Die momenten zijn me altijd bijgebleven, niet alleen om de sfeer van de plek zelf, maar ook om de verbondenheid die ik daar voelde.

Daarnaast is de kerk al langer een deel van mijn familiegeschiedenis: nog vóór mijn tijd ging mijn oma er regelmatig naartoe met mijn moeder.

Hiernaast had mijn oma een hechte band met de pastoor en de gemeenschap rond de kerk. Door al die persoonlijke herinneringen voelt de Saint-Charles Borromée-kerk voor mij niet enkel als een religieus of architecturaal gebouw, maar als een plek vol betekenis en herinneringen.

Orginele plannen gevonden en briefwisselingen startend vanaf 1912.
In het archief van het Aartsbisdom Mechelen - Brussel

Eerst gevonden informatie bij KBR Bibliotheek ( Koninklijke Bibliotheek van België) .